Zondag 26 april met vlokhengel achter de ruisvoorn(tje)s aan

Het was alweer een paar dagen warm en zonnig weer. Dus tijd om te kijken of de ruisvoorns thuis waren. Zo gezegd zo gedaan. Mijn stalen ros was al snel bepakt met hetgeen wat ik nodig zou hebben. Eerst nog even een aantal sneetjes brood gestoomd om ze lekker plakkerig en vers te krijgen. En snel naar de plek des onheils wat zeker 15 minuten fietsen is.

Al snel kon ik de eerste visje al vangen. En nee ze waren niet al te groot

En na de eerste kwam de tweede en de derde enz. enz. enz.

Gelukkig mocht ik ook aan aantal redelijk en mooi gekleurde ruisvoorns vangen

Dan is het genieten met hoofdletters als je de wat grotere ruisvoorns kan vangen terwijl het vergeven was van de vele kleintjes.

Wat verder weg van die kleintjes kon je een redelijk aantal ruisvoorns vangen. Helaas gaven de echt grote ruisvoorns niet thuis. Maar we blijven hopen op de grotere. Het zal best wel een keer lukken.

Ik had geen maden dat was wel wat makkelijke geweest. Want ook steeds keer op keer misslaan en dan weer opnieuw een vlok aan de haak doen.

Een geweldige paar uurtjes kunnen vissen. Lekker dicht bij huis. Ondanks dat ik mijn vishoed ophad was ik toch redelijk verbrand in mijn gezicht. Maar het was allemaal zeker de moeite dubbel en dwars waard. Slechts 1 vlokdobbertje kwijt geraakt aan het riet 10 meter verderop. Ja ze heten niet voor niets rietvoorns of ruisvoorns. En door tegen het riet aan te vissen waren ze net iets groter dan op het veilige stuk in het midden.

Maar al met al heb ik zeer zeker genoten. En thuis met de tijd toch maar weer eens een aantal nieuwe vlokdobbertjes maken met een oogje aan de onderkant. Door het oogje voor de lijn gooi je het niet zon snel in de knoop als bij een centraal gat door je vlokdobber. Op de 4e foto ziet u er één hangen met een oogje aan de onderkant waar de lijn doorheen loopt. Met de tijd zal ik een duidelijke foto plaatsen.

Groet, GAE